Mike Verkouter.nl

Mzungu! Dat is het woord wat we vooral horen als we weer door een dorpje rijden of lopen. Blanke! Voor veel mensen hier schijnbaar een bijzondere verschijning. Nog 5 dagen en we zijn weer in Nederland waar je als ‘mzungu’ minder opvalt.
De laatste dagen zijn vooral sportclinics en voetbal wedstrijden de dingen die we nog doen. Daarnaast het uitdelen van veel materialen ( sporttassen, kleding, voedselpakketen ). Ook gisteren bezochten we daarvoor weer 10 families. Soms bijna raar om weer te doen. De verhalen blijven meestal heftig, weer een gezin die wat kinderen en hun vader moeten missen door dat ze zijn afgeslacht door rebellen. Je gaat er haast aan wennen omdat hier bijna iedereen een soortgelijk verhaal kan vertellen.

Daarom de laatste dagen ook vooral veel tijd voor het team. Voorbereiden om straks in Nederland niet gek te worden van de overdreven luxe en mensen die al klagen bij het minste of geringste. En voorbereiden om niet gewend te raken of het gewoon te vinden wat op een paar uur vliegen afstand, gebeurd.

Met het team gaat het goed. Iedereen geniet en zet zich voor de volle 100% in, daarnaast maken veel teamleden keuzes over hoe ze straks in Nederland verder willen gaan met wat ze hier hebben gezien en geleerd. Het team is ook erg dankbaar voor alle steun en bemoediging uit Nederland. Zoals eerder gezegd ziet een ieder er ook naar uit om als Mzungu’s onthaalt te worden als we weer op het vliegveld in Dusseldorf aankomen. Dus geef uw zoon of dochter een warm onthaal, maar geef ze ook de tijd en ruimte te verwerken wat ze allemaal hebben gezien en meegemaakt. Geen zorgen, de verhalen komen vanzelf! Een vraag als ‘ hoe was het?’ is onmogelijk te beantwoorden als je dagen lang van de ene verbazing in de andere bent gevallen.

De komende dagen zullen we nog enkele foto’s en updates plaatsen via twitter! Geniet ervan en wat ons betreft graag tot donderdag op Dusseldorf! ( Meer informatie daarover volgt via de contactpersonen in Nederland )

Vanochtend zijn we weer wakker geworden in Kampala na een ruime week Gulu. Een week zonder stroom, stromend water, wc’s, en slapen onder ‘voor ons embarmelijke omstandigheden’. Dat valt allemaal in het niet als je de historie van Gulu ontdekt. Nog geen 2 jaar geleden eindigde daar een burgeroorlog die ruim 24 jaar heeft gewoed. De sporen waren zowel in de mensen als de omgeving nog steeds zichtbaar. Heftig om te zien en mee te maken. We laten het aan het team over de mensen thuis daar verder over in te lichten maar om een idee te geven, maakten we mee dat een oudere vrouw vertelde dat al haar kinderen waren omgekomen nadat rebellen een bom in de hut gooide waar haar kinderen lagen te slapen. Het lijkt onwerkelijk maar als je dan ergens ver in de bossen op een matje zit te praten met die vrouw dan komt het dichtbij en raakt het je diep.

Nu in Kampala weer een week vol sportministry. De contacten lopen nog wat stroef maar daar hopen we snel verbetering in te krijgen. Iedereen is gelukkig fit en het is gaaf om te zien hoe het hele team zwaar aan het veranderen is tot geweldige helden en heldinnen! Dat lukt ook als je veel moet relativeren van de gebruiken en de cultuur in Nederland in vergelijking met wat je hier ziet.

Over een week landen we weer in Nederland. Het team ziet er naar uit dan veel familie en vrienden weer te zien op Dusseldorf airport. Wij dagen jullie uit om met veel te komen en jullie kinderen warm te verwelkomen. ( Een bos bloemen is wel het minst:-)). Zonder gekheid, ze hebben het geweldig gedaan en we genieten dagelijks onwijs van hun inzet. We zijn ondertussen ook bezig ze langzaam maar zeker voor te bereiden op hun terugkomst. Het verschil zal enorm zijn, daar helpen we ze graag bij.

Bedankt in ieder geval voor alle berichten en steun vanuit Nederland!