Mike Verkouter.nl

Vanochtend zijn we weer wakker geworden in Kampala na een ruime week Gulu. Een week zonder stroom, stromend water, wc’s, en slapen onder ‘voor ons embarmelijke omstandigheden’. Dat valt allemaal in het niet als je de historie van Gulu ontdekt. Nog geen 2 jaar geleden eindigde daar een burgeroorlog die ruim 24 jaar heeft gewoed. De sporen waren zowel in de mensen als de omgeving nog steeds zichtbaar. Heftig om te zien en mee te maken. We laten het aan het team over de mensen thuis daar verder over in te lichten maar om een idee te geven, maakten we mee dat een oudere vrouw vertelde dat al haar kinderen waren omgekomen nadat rebellen een bom in de hut gooide waar haar kinderen lagen te slapen. Het lijkt onwerkelijk maar als je dan ergens ver in de bossen op een matje zit te praten met die vrouw dan komt het dichtbij en raakt het je diep.

Nu in Kampala weer een week vol sportministry. De contacten lopen nog wat stroef maar daar hopen we snel verbetering in te krijgen. Iedereen is gelukkig fit en het is gaaf om te zien hoe het hele team zwaar aan het veranderen is tot geweldige helden en heldinnen! Dat lukt ook als je veel moet relativeren van de gebruiken en de cultuur in Nederland in vergelijking met wat je hier ziet.

Over een week landen we weer in Nederland. Het team ziet er naar uit dan veel familie en vrienden weer te zien op Dusseldorf airport. Wij dagen jullie uit om met veel te komen en jullie kinderen warm te verwelkomen. ( Een bos bloemen is wel het minst:-)). Zonder gekheid, ze hebben het geweldig gedaan en we genieten dagelijks onwijs van hun inzet. We zijn ondertussen ook bezig ze langzaam maar zeker voor te bereiden op hun terugkomst. Het verschil zal enorm zijn, daar helpen we ze graag bij.

Bedankt in ieder geval voor alle berichten en steun vanuit Nederland!